7 maar 2024
*Erica de Croon schreef een gastblog na een aantal bijzondere deephealing-sessies bij me.
Tinkernel-T-Team
“Ik geloof dat er niets is. Maar ik ben wel heel nieuwsgierig, hoor.”
Deze woorden stonden cursief gedrukt rechtsboven op de rouwkaart van mijn moeder. Het was een gevleugelde uitspraak van haar. Ondanks haar scepsis was ze bij leven al gefascineerd door de dood, maar toch niet op een morbide manier. Ze hield van rust en hoopte op een zee van sereniteit om eindeloos in te baden.
Het heengaan
Na een ziekbed overleed ze thuis in de laatste uren van de zomertijd van 2021.
In haar laatste dagen kwam een stoet familieleden in kleine groepjes afscheid van haar nemen. Ik herinner me dat de jongste broer van mijn vader zich liefdevol over haar bed boog en herinneringen ophaalde aan vroeger. Hij zei tegen haar: “Dat waren nog eens mooie tijden toen, hè Nel?” Ze gaf hem haar karakteristieke glimlach en zei: “Och… nog steeds wel…“
Ze kon goed meebewegen met situaties. In mijn ogen waren haar puurheid, overgave, vertrouwen en gevoel voor humor haar grootste kwaliteiten.
Voor mij was het geen vraag of er iets is na de dood. Dus als we het er weer eens over hadden, overwoog ze of er dan toch iets zou kunnen zijn. En kwam uiteindelijk altijd weer op haar gevleugelde uitspraak uit. Dan zei ik wel eens: “Ga maar dood, mam, dan weet je het…” Ze lachte waarderend en we lieten het rusten. Tot de volgende keer dat ze het zich afvroeg.
Kou en kwinkslag
Na haar dood heb ik nog vaak aan haar en mijn woorden gedacht.
Na een jaar begon me op te vallen dat ik het vaak koud had. Toen ik hierbij stil begon te staan, besefte ik dat het een voor mij bekende soort kou was. Zo kan het voelen als een overledene bij je is of contact zoekt. Ik vroeg me af wie ik kende die overleden was. Tja… mijn moeder natuurlijk… Ik kon het me niet goed voorstellen, want ik verwachtte dat ze met haar verlangen naar sereniteit al snel naar het licht was vertrokken.
Met mijn vriendin Coby Ester ben ik ervoor gaan zitten en zij kreeg meteen woordelijk contact. Het was mijn moeder. Ze zat nog met iets waardoor ze zich niet vrij voelde om naar het licht te gaan. We spraken erover. Uiteindelijk zei ze via mijn vriendin dat ze ging vertrekken “weliswaar niet achter op de motor”. Een kwinkslag die verwees naar een ritje achter op de motor van mijn broer in haar laatste aardse zomer.
Toch bleef de kou terugkomen en ik vroeg de spirituele helpers om hulp voor haar. Ook ging ik voor sessies naar John Nieuwendyk, energetisch therapeut.
De heelkamer
Wederom was er snel contact met haar en hij kon melden dat ze inmiddels verbleef in de heelkamer. Dat vond ik fijn om te horen.
Wat houdt de heelkamer in?
John vertelde dat hij 23 jaar geleden een half jaar na het overlijden van zijn zus door haar werd uitgenodigd om te komen kijken waar zij nu verbleef.
Hij ging hier graag op in en kwam met zijn zus in een eindeloze ruimte van onvoorwaardelijke liefde. Thuis. Een plek waar hij met moeite weer vandaan ging, omdat hij er eigenlijk wilde blijven.
Doordat ze dit samen hadden gedaan, kon John later op eigen gelegenheid opnieuw op verkenning gaan. Zij had hem als het ware doorgang verleend.
Toen maakte hij kennis met de heelkamer. Een gigantische ruimte waar overledenen liefdevol worden opgevangen en heling ontvangen. Ze komen er langzaam weer op krachten. Er is geen enkele druk. Ze krijgen alle tijd die ze hiervoor nodig hebben.
Aardse sfeer
Ik zie de heelkamer als een eerste tussenstation, ook een soort ‘tankstation’, voor overledenen die dit nodig hebben.
Niet elke overledene gaat overigens meteen op weg naar het licht, zoals ik meermaals heb ondervonden.
Om allerlei redenen kan iemand nog korte of langere tijd in de aardse sfeer verblijven. Bijvoorbeeld vanwege een sterke band met of zorg over hun nabestaanden. Of door zich nog niet in staat te voelen om naar het licht te gaan. Ook kan een overledene door trauma aan een bepaalde plek gebonden zijn. Soms hebben ze op aarde nog iets op te lossen of er is geen besef dat ze overleden zijn.
In het boek ‘De Elohim. Krachtige engelen voor onze tijd van transformatie’ van Petra Schneider kun je lezen over de Elohim van de thuiskomst. Deze speciale groep engelen begeleidt overledenen naar het licht, mits in overeenstemming met het goddelijk plan. Je kunt hen altijd om hulp vragen voor een overledene.
Thee en Tinkerbell
Mijn moeder verbleef dus in de heelkamer. Ze liet het beeld zien van een theekransje. Het werd duidelijk dat ze daar regelmatig met een groepje dames thee dronk. Grappig vond ik dat John met opgeheven wijsvinger zei: “Thee, geen koffie. Dat is te hard. ‘t Is allemaal heel zacht.” Bij die thee stonden ze elkaar bij om ervaringen uit het afgelopen leven te verwerken. De groep was constant én steeds wisselend van samenstelling. De ene keer waren er bijvoorbeeld zeven dames en de andere keer zestien.
Dit beeld paste helemaal bij mijn moeder. Bij leven had ze ook een “kletsclub” met een paar dames waarin zijzelf vooral het luisterend oor bood.
Heel bijzonder vond ik wat toen volgde. Mijn moeder liet zien dat de dames ook af en toe uitstapjes maakten naar het aardse vlak. Ze konden volgen hoe het met hun nabestaanden ging en eventjes indalen of invliegen, als een ware Tinkerbell, om wat liefde en steun te bieden. John zei: “Als bijvoorbeeld je vader wat nodig heeft, maar je moeder heeft er een keer zelf de energie niet voor vanwege haar eigen verwerking, dan gaat er een ander in haar plaats om hem bij te staan. En vice versa.” Wat een troostrijk beeld geeft dat!
Mijn moeder vertelde dat ze binnenkort door zou gaan naar een volgende fase, maar nu nog niet.
In een latere sessie gaf ze een update, waarover wellicht meer in een volgende blog.
Met dank aan John en het Tinkernel-T-Team!
Erica de Croon
1 september 2024
*Erica de Croon schreef een 2de gastblog na een aantal bijzondere deephealing-sessies bij me.
Tipje van de sluier
In mijn eerste gastblog ‘Tinkernel-T-Team’ beschreef ik hoe mijn overleden moeder acte de présence gaf in een sessie met energetisch therapeut John Nieuwendyk.
Als ze in de heelkamer voldoende op verhaal was gekomen, zou ze doorgaan naar een nieuwe fase en een zelfgekozen taak op zich nemen.
Nieuwe fase
In een volgende sessie was mijn moeder deze nieuwe fase ingegaan. Wederom met verblijf in een soort heelkamer.
En ze had definitief gekozen voor de persoonlijke taak die ze al in gedachten had: begeleiden van mensen met trauma bij het overlijden.
John vertelde: “Ze begint met het begeleiden van een klein groepje van vijf à zes mensen. Als ze zelf nog meer op krachten komt, kunnen dit er meer worden. Ze laat een beeld zien van een dame op leeftijd, een oma, die veel trauma in zich draagt en binnenkort zal gaan overlijden.”
Deze taak vond ik goed bij haar passen. Al leek het me – vanaf deze zijde gezien – nog niet zo’n klein groepje om mee te beginnen.
Symbolisch schouwspel
Daarna verschoof het beeld naar een bed in de heelkamer waarop mijn moeder een set gewone speelkaarten begon uit te spreiden.
Alle rode speelkaarten spreidde ze open, met afbeelding naar boven, uit in een ruitvorm op het bed. Alle zwarte speelkaarten werden opgestapeld in het midden van de ruitvorm. Daar stond ook een schaakbord met schaakstukken opgesteld.
Ze legde niet uit wat ze deed en waarom.
Het leek me een symbolisch schouwspel. Voor mijn gevoel verwees ze naar een nieuwe fase in het spel van de dualiteit, voor mij persoonlijk en voor het collectief.
De zwarte kaarten belandden gesloten, met afbeelding naar beneden, op de stapel. Tot en met de laatste zwarte kaart aan toe.
In een latere sessie zou mijn moeder nieuwe elementen aan haar beeldrebus toevoegen en lagen alle zwarte kaarten open op de stapel in het midden.
Mogelijk bracht ze doelbewust met twee ‘zoek-de-verschillen-plaatjes’
Want de sessies met John gingen zeker niet alleen over haar, er vond ook heling plaats van oude stukken in mijzelf.
En op een gegeven moment kwam mijn moeder hierbij spontaan assisteren.
Nieuwe hoedanigheid
Terwijl ik op de behandeltafel lag en John bezig was met deep healing, zag hij haar uit het niets aan mijn rechterzijde opduiken. Ze verscheen bij mijn rechterheup en wandelde om het voeteneind heen langs de hele linkerzijde van mijn lichaam tot boven bij mijn hoofd. Daar verdween ze weer in het niets.
Nauwgezet beschreef John hoe ze precies diezelfde route meermaals aflegde.
“Ik zie haar steeds op diezelfde plek rechts naast je verschijnen, om de tafel heen lopen en bovenaan bij je hoofd weer verdwijnen. Steeds opnieuw, het lijkt een soort heling.”
Hij merkte op: “Interessant is dat ik je moeder in een andere hoedanigheid zie. Meestal zie ik overledenen in hun laatste hoedanigheid. Maar ik zie haar nu als een jonge vrouw met een grote bos roodbruine krullen. En ik hoor ‘Avalon’ zeggen.”
Met een vraagteken in zijn stem vervolgde hij: “Ik zie hele mooie natuur in een prachtige omgeving met overal van die mistflarden..?” De nevelen van Avalon misschien? Cirkelend met zijn hoofd riep hij uit: “Ach ja.. natuurlijk! De nevelen van Avalon.”
De niet-alledaagse vraag was al eens eerder bij me opgekomen of er misschien ergens een link was tussen mijn oer-Hollandse ‘doodgewone’ moeder en het mysterieuze, tot de verbeelding sprekende Avalon. Dus ik zat met stijgende verbazing en opwinding te luisteren hoe John hier een boekje over begon open te doen.
“Je moeder was een magiër, healer en teacher in Avalon. Dat was daar een ongebruikelijke combinatie. Ze kon als magiër iets in het stoffelijke manifesteren vanuit het niets.”
Korte metten en stille kracht
Ik ben me er ten volle van bewust dat mijn moeder bij leven korte metten zou hebben gemaakt met deze informatie over een familielid. In no time had ze dit gefixt met die andere gevleugelde uitspraak van haar: “Daar zijn wij te nuchter voor.”
Daarentegen beleef ik deze informatie als fascinerend en zeker de moeite waard om me in te verdiepen. Dat iets ongebruikelijk is, hoeft niet te betekenen dat het niet waar kan zijn. Want hoe verrassend ook, haar verhaal voelt voor mij als vertrouwd en kloppend.
Haar stille kracht krijgt als het ware multi-dimensionaal reliëf dat in de diepte altijd al voelbaar was.
Rots in de branding
Zoals de lieve woorden van troost voor mijn vader van een vroegere buurvrouw wellicht illustreren: “Maar je míst dan ook íemand! Een rots in de branding. Ze was áltijd beschouwend, nooit veroordelend.”
Postuum onthulde deze rots nu een tipje van een wel heel verrassende sluier.
Het besef daagde bij mij dat overledenen hier doorgaans niet veel gelegenheid voor krijgen. En ik waardeerde het dat zij er optimaal gebruik van maakte. Dus toen in oktober haar tweede sterfdag naderde, wilde ik graag een sessie met John volledig wijden aan haar ervaringen in Avalon. Het leek me een mooi, passend en leerzaam eerbetoon om haar carte blanche te geven.
En zo geschiedde. Ze nam ons mee op avontuur in Avalon.
In de derde gastblog volgt een reisimpressie.
Met veel dank aan John en mijn moeder!
Erica de Croon
26 oktober 2024
*Erica de Croon schreef het 3de gastblog na een aantal bijzondere deephealing-sessies bij me.
Tips uit Avalon
Na de verwikkelingen in mijn vorige blogs ‘Tinkernel-T-Team’ en ‘Tipje van de sluier’ bleef mijn moeder me van nieuw, intrigerend schrijfmateriaal voorzien.
Tijdens sessies met John Nieuwendyk, energetisch therapeut, presenteerde zij zich postuum als magiër, healer en teacher uit Avalon. Ter gelegenheid van haar tweede sterfdag droeg ik een sessie aan haar op waarin zij volledig carte blanche kreeg.
Gouden randje
Onmiddellijk bij aanvang van de aan haar opgedragen sessie was mijn moeder present en liet zich net als de vorige keer aan John zien als een jonge vrouw van circa dertig jaar met roodbruine krullen.
Ze liet er geen gras over groeien en trapte af met een moederlijk advies aan mij: “Je kúnt buiten de gebaande paden treden. Maar ben je bewust van de consequenties.”
Ik herinnerde me dat ik een tijdje geleden had overwogen om mijn vader een beeldbelsessie met John cadeau te doen. In de hoop dat ook hij een teken van leven van zijn innig geliefde overleden vrouw zou ontvangen. Ik zag het al helemaal voor me John’s visitekaartje in een bebloemd theekopje met een gouden randje, als symbool voor het Tinkernel-T-Team, schoteltje eronder, mooie strik erom en klaar!
Het beste vaderdagcadeau ever. Leek me.
In een flits kwam evenwel de vraag bij me op wat de consequenties zouden zijn. Ik besefte dat ik me hiervan bewust diende te zijn. Toen ik mezelf vervolgens ook nog letterlijk in de vingers sneed, begreep ik dat het niet het juiste moment was. Hoe goed bedoeld ook, het zou op dat moment geleid hebben tot frictie in de familie. Met pijn in mijn hart zag ik ervan af.
Gloednieuw schaakstuk
Onder regie van mijn moeder was intussen het schaakbord met schaakstukken uit een vorige sessie opnieuw in beeld verschenen. Voor de oplettende kijker, alias John, viel het nu op dat dit schaakspel niet compleet was. Tussen de opgestelde schaakstukken bleef één vakje leeg.
Dus er ontbrak één schaakstuk.
Dit ontbrekende stuk kwam vol in beeld en werd in de spotlights gezet.
Het bleek te gaan om een gloednieuw, nog niet bestaand schaakstuk: de brug of overbrugging.
De brug staat voor het stapje zetten naar de medemens, de verbinding zoeken. En ook voor het zoeken naar de brug tussen de persoonlijkheid en de ziel van de ander.
Verbinding maken bleek het specialisme te zijn van mijn moeder in Avalon.
Visueel werd dit verbeeld door een kruis op de grond. “Want je kunt één stapje naar voren zetten, één stapje naar achteren, één stapje naar links of één stapje naar rechts vanuit het midden om verbinding te maken met de ander.”
Vervolgens probeerde ze haar verbindende kwaliteiten energetisch op mij over te dragen. Voor John zag dit eruit als allemaal hele kleine, lichte kruisjes die mijn energieveld binnenstroomden.
Grassprieten in mijn schoenen
Mijn moeder had meer bijzondere boodschappen voor ons in petto.
In een nieuw beeld was ze in Avalon aan het lesgeven aan een groepje kinderen.
Ik was er ook bij als jongetje van een jaar of tien. Mijn specialisme in Avalon was communicatie met de natuur. Ik kon praten met alles in de natuur.
Diepblauwe bloemkelkjes kwamen in beeld, als pratende mondjes, pratend tegen mij. Waarna mijn schoenen in Avalon verschenen. Waar bij een ander veters zaten, had ik grassprieten in mijn schoenen.
John vertelde: “Er is sterke verwantschap met Merlijn die meer dan aanwezig is in Avalon. Avalon is hogerdimensionaal, in een andere tijdlijn dan wij op aarde in drie dimensies ervaren.”
Grande finale
Heel inspirerend vond ik de woorden die toen volgden: ‘“Queen’s Garden. Je bent de koningin van je eigen leven. Hoe wil je je koninkrijk, je leven, onderhouden? Zoek uit wat jouw gave/talent is, waar jouw kracht ligt, zodat je koninkrijk gedijt.”
Mijn moeder verscheen nog eenmaal ten tonele in nóg een andere hoedanigheid.
Ze trad op als een Keltisch uitziende en uitbundig dansende vrouw.
John beschreef hoe ze levenslustig en met een aanstekelijke vrolijkheid aan het dansen was. “Echt heel aanstekelijk,” zei hij glimlachend en zichtbaar geamuseerd.
Haar grande finale betekende volgens hem zoiets als: “Laat de zuurpruimen maar zitten en trek je er niets van aan. Ga gewoon lekker dansen en geniet van het leven!”
Chapeau, chère maman.
Met veel dank aan John en mijn moeder!
Erica de Croon
7 augustus 2025
4de Gast blog van Erica de Croon
De duiker en de druppel.
In vele sessies deep healing met John Nieuwendyk, energetisch therapeut, viel mij de wisselwerking op tussen mijn zelfwerkzaamheid als cliënt en zijn vermogen om de Akasha-kronieken te raadplegen. In deze gastblog deel ik mijn kijk op mijn ervaringen in het samenspel met John.
Voor wie het nog niet meemaakte: een deep healing in ‘t Atelier Paikea bestaat uit twee delen die in elkaar overlopen. Beneden is er een gesprek bij de ronde salontafel met een kop thee of koffie. Dan volgt boven een energetische heling waarbij je als cliënt gekleed op de comfortabele behandeltafel ligt met kussens onder je knieën en hoofd en desgewenst onder een dekentje.
Een paar dagen voor een sessie deep healing – en soms al eerder – begin ik me erop voor te bereiden op een manier die tussen denken en voelen in zit.
Opborrelen
Ik wil graag dat in de aanloop naar de sessie die trefwoorden en vragen gaan opborrelen die voor mij nu aan de orde zijn.
Deze wens kan ik ook aardser formuleren: hoe gaan we in negentig minuten het meeste uit die honderdvijftig euro halen?
Of minder aards: welke zaken in mijn leven, lichaam, mind, gevoelens en/of energieveld hebben nu prioriteit om aandacht aan te besteden?
Misschien wel het meest to-the-point is wat mij betreft een derde formulering.
Wat voelt op dit moment als het belangrijkste om te vragen aan iemand die toegang heeft tot in principe alle informatie over mijn huidige leven en eerdere levens, oftewel tot de Akasha-kronieken?
Fijnstoffelijke kronieken
De Akasha-kronieken worden wel omschreven als een uiterst fijnstoffelijke optekening of neerslag van alles wat ooit gebeurd is. En deze optekeningen zijn in te zien door wie er toegang toe heeft.
De meest voor de hand liggende en veelgebruikte vergelijking is die van een bibliotheek vol boeken over elk denkbaar onderwerp. Iemand die toegang heeft tot de Akasha-kronieken zou je dan kunnen vergelijken met een bibliothecaris.
Een sessie deep healing met John gaat in mijn ervaring hand in hand met een bezoek aan deze fijnstoffelijke bibliotheek. Bij het ene bezoek ligt het accent wat meer op het verkrijgen van nieuwe informatie en inzichten, andere keren staat energetische reiniging en heling meer op de voorgrond. Vaak gaat het gelijk op.
Gigantische collectie
Stel je nu eens voor dat je voor het eerst een bibliotheek bezoekt. Je komt binnen, kijkt even rond en vraagt voor de vuist weg aan een medewerker om voor jou eens een goed boek uit te kiezen.
Misschien schat de bibliothecaris je persoon, leesniveau en interesses bliksemsnel en trefzeker in en duikt hij in een oogwenk precies dát ene boek op uit zijn gigantische collectie dat jouw hart een vreugdesprongetje laat maken.
Dat kan.
Van de andere kant lijkt het me niet ondenkbaar dat hij op basis van zijn eerste indrukken vlot zal voldoen aan jouw verzoek en een boek presenteert dat jou aan zou kúnnen spreken.
Zal dat boek jou bekoren? En zal het precies dat éne boek zijn dat op dat moment het meest kan bijdragen aan aan jouw ontwikkeling?
Hij kent jou nog niet en heeft verder geen gerichte zoekopdracht van jou ontvangen. Waar dan precies naartoe te duiken in zijn eindeloze zeeën van informatie?
Zoekopdracht
En hoe zou dat uitpakken als je je thuis al had afgevraagd wat voor boek jij op dit moment boeiend zou vinden. Over welk onderwerp? Een studieboek of roman? Literatuur of lectuur? Proza of poëzie? In het Nederlands? Engels? Of wil je wel een nieuwe taal leren? Mag het een e-book zijn? Of toch liever een luisterboek?
Dan is de uitdaging voor de bibliothecaris om aan de hand van jouw gerichte zoekopdracht datgene te vinden wat jou het meest te bieden heeft. Al moet hij er wellicht een diepe duik voor in de archieven nemen, hij heeft nu een duidelijke focus om jou beter en diepgaander van dienst te kunnen zijn.
Vanuit deze visie probeer ik als cliënt om bij een sessie die informatie aan te vragen die voor mij en mijn leven het meest kan betekenen. En zo bereid ik het ook voor. Niet door er langdurig en uitgebreid over na te denken. Wel door als het ware mijn eigen innerlijke bibliothecaresse te vragen om wat voorwerk te doen. Haar zoekopdracht is simpelweg om op te helderen wat voor mij nu wezenlijk is om dieper op in te gaan.
Oftewel: waar gaan we wat mij betreft op inzoomen bij de sessie?
Trefwoorden
Ik noteer de trefwoorden die in de dagen voor de sessie bij me opkomen. Soms zijn deze klip en klaar vanwege specifieke gewaarwordingen, gevoelens, lichamelijke of energetische kwesties die spelen.
In eerdere sessies bleek veel terug te voeren naar trauma uit vorige levens van mezelf en anderen. Ik heb aan den lijve ondervonden dat zowel slachtoffer- als daderlevens hun sporen nalaten in je eigen energieveld. Grofweg toont dit energetisch residu zich als kwetsuren of als ballast. Het wacht erop om geheeld dan wel opgeruimd te worden.
Een energetische kwetsuur lijkt in veel opzichten op een lichamelijke verwonding en kan zelfs vergelijkbaar behandeld worden, bijvoorbeeld door te visualiseren dat een energetische zweer of wond wordt schoongespoeld met kristalwater. Er zijn vele manieren van energetische heling mogelijk. Het fysieke lichaam en het energieveld zijn in feite verschillende lagen of lichamen in het wezen ‘mens’ en werken op elkaar in. Vandaar dat een energetische heling ook fysieke klachten kan verlichten.
Om terug te keren naar de trefwoorden: soms moet ik de vraag een tijdje laten marineren. Dan ben ik alert op ingevingen, dromen, opmerkingen, teksten, beelden en situaties die me op een of andere manier opvallen. Ik vraag me af of en hoe iets kan verwijzen naar een vraagstuk uit mijn leven en of het op het lijstje mag.
Zo ontstaat gaandeweg een lijstje met trefwoorden dat misschien teveel gaat zijn voor één sessie. Elk gespreksonderwerp kan veel meer en ook wel eens minder tijd in beslag nemen dan je wellicht verwacht. Daarom neem ik voorafgaand aan de sessie mijn lijstje nog eens door. Ik kijk of ik iets wil schrappen en zet alles in een volgorde die voor mij goed aanvoelt. Al blijft het een flexibel lijstje qua volgorde en inhoud, want er kan zich altijd iets onverwachts aandienen – ook via John in de sessie zelf – dat met stip bovenaan belandt.
Meerdere sessies
Bij de sessie hou ik mijn trefwoorden goed in gedachten en volg gewoon de stroom. Ik leid mijn vragen met een paar zinnen in en vraag me af wat de bibliothecaris nog meer moet weten voor een succesvolle duik.
Het komt geregeld voor dat ik teruggrijp of verder inzoom op een onderwerp uit eerdere sessies. De grote lijnen blijven mij makkelijk bij, maar ik merk dat bepaalde details na verloop van tijd wegsijpelen. Om dat te voorkomen is het handig om na de sessie notities of een verslag voor jezelf te maken. In overleg met John kun je een sessie eventueel ook (zelf) opnemen.
Voor John zou het absoluut onmogelijk zijn om alles wat hij opduikt te onthouden van alle cliënten. Dus ik ga er altijd van uit dat hij informatie die hij eerder doorgaf over mijn leven(s) en energieveld niet meteen weer paraat heeft.
Uit ervaring weet ik dat vrijwel alles weer snel terug in beeld te brengen is door een korte terugblik voor hem te schetsen.
Vaak stelt hij – als bibliothecaris – op zijn beurt enkele vragen over het onderwerp aan mij.
Tot hij genoeg weet. En duikt.
Duiklog
Dan komt er bij John een informatiestroom op gang. Als cliënt voel ik de energie – soms heel sterk – in de kamer veranderen en ik kan dat ook aan hem zien en horen. Hij keert in zichzelf en kijkt een beetje langs me heen. Ik word altijd nieuwsgierig naar wat er gaat komen. Als hij walvisgeluiden begint te maken, treedt er voor mijn gevoel ook meteen helende energie in werking, wat vaker wel dan niet gebeurt. Dat is effe wennen in het begin maar wel heel toepasselijk.
Vervolgens verwoordt hij hardop wat hij zojuist heeft opgeduikeld aan de hand van mijn zoekopdracht. De informatie uit de kronieken neemt hij waar in de vorm van beelden, één woord of enkele woorden, een getal, een naam, een plaats, een jaartal, een gewaarwording, etcetera. De ene keer is het glashelder, de andere keer is het puzzelen geblazen. Wat wordt er precies bedoeld? Is het symbolisch? Is het letterlijk zo gebeurd? Het is een andere vorm van communicatie dan wij gewoon zijn. Dat maakt het ook boeiend en avontuurlijk.
Tijdens het beluisteren van zijn ‘duiklog’ puzzel ik mee, terwijl ik me ook op mijn eigen diepste gevoel afstem. Ik vraag me steeds af of het klopt met mijn eigen gevoel. Resoneert het? Wat wel en wat eventueel niet? Is er nog verduidelijking nodig via een nieuwe of bijgestelde zoekopdracht? Ook als een vraag naar verduidelijking pas in de weken na de sessie opkomt, voel ik me vrij om dit aan te kaarten, eventueel in een volgende sessie.
Zo zet ik tevens een duidelijke intentie neer dat ik echt bereid ben om de gevraagde informatie te ontvangen.
Informatie, uit het huidige leven en zeker ook uit eerdere levens, kan gevoelig liggen. John heeft me verteld dat hij voortdurend innerlijk blijft afstemmen wat wel voor iemand kan worden benoemd en wat nog niet. Als het (nog) te gevoelig ligt, benoemt hij het (nog) niet.
Als cliënt heb ik vertrouwen nodig dat gevoelige zaken begripvol besproken worden én dat ik zelf in staat zal zijn om deze psychisch goed te verwerken. Ook als ik straks thuiskom.
De druppel
Nu ik het allemaal zo opschrijf, borrelt er zowaar een gloednieuwe vraag bij me op.
Zou de combinatie van duidelijke intentie, bereidheid om nieuwe inzichten te ontvangen, vertrouwen en afgestemde communicatie misschien dé tag of druppel vormen die toegang verschaft tot de Akasha-kronieken? In eerste instantie nog met hulp van een bibliothecaris en uiteindelijk rechtstreeks voor eenieder van ons persoonlijk?
Dit klinkt me in de oren als een fantastische zoekopdracht! Waar heb ik m’n lijstje?
Erica de Croon 7 augustus 2025
Naschrift:
John biedt sinds kort een nieuwe vorm van dienstverlening aan: essence reading. Hierbij worden in twintig minuten actuele, persoonlijke thema’s van de cliënt aangestipt in een snelle, energetische uitwisseling, afgerond met een ‘huiswerkopdracht’.
Het lijkt me dat John hierbij zelf de ‘oriënterende zoekopdracht’ op zich neemt om die kwesties op te laten borrelen die nu wezenlijk zijn voor jou als cliënt. En misschien zou een deep healing bij gelegenheid ook kunnen opstarten met een essence reading als springplank voor een diepere duik..?
Toch lijkt het me de vraag of je bij deep healing dit voorwerk elke keer zou kunnen ‘uitbesteden’ aan John. Want in mijn beleving zijn je eigen intentie om dieper te gaan en je zelfwerkzaamheid als cliënt onmisbaar om in samenspel met de bibliothecaris de kwaliteiten en kwetsuren in je energieveld te leren kennen. En uiteindelijk te omarmen.
1 september 2025
5de Gast blog van Erica de Croon
Tijdlijnen
In een sessie deep healing met John Nieuwendyk, energetisch therapeut, hoorde ik dat ik in negen tijdlijnen van de aarde geïncarneerd zou zijn geweest. Dit vond ik een fascinerende ofschoon niet makkelijk te bevatten mededeling. Ik vroeg John of hij in een dialoog met mij en in afstemming met de Akasha-kronieken dit onderwerp verder wilde verkennen.
In augustus 2025 hebben we meerdere gesprekken gevoerd over dit onderwerp in Paikea ‘t Atelier. Hier volgt mijn impressie van de gesprekken waarin ook persoonlijke ervaringen en zienswijzen naar voren komen. Zoals ik in mijn vorige gastblog ‘De duiker en de druppel’ al aanhaalde, is het vaak puzzelen met informatiefragmenten uit de Akasha-kronieken zoals John deze ontvangt. Benut je eigen onderscheidingsvermogen en puzzel mee!
Goeiemorgen John, je hebt eerder doorgegeven dat ik in negen tijdlijnen van de aarde geïncarneerd ben geweest. Klopt dit nog steeds?
- Ja, in negen tijdlijnen van de aarde ben je aanwezig geweest.
Je gaf ook door dat er in totaal zestien tijdlijnen van de aarde zijn. Klopt dit nog?
- Ik krijg nu dat er minstens dertien tijdlijnen van de aarde zijn. Ja, ik hoor weer “minstens dertien tijdlijnen van de aarde”. Het gat tussen dertien en zestien heeft te maken met nog niet bekende toekomst in bepaalde tijdlijnen die nog in ontwikkeling zijn.
In hoeveel tijdlijnen van de aarde ben je zelf geïncarneerd geweest?
- Even kijken… Ik ben in alle facetten van de aarde aanwezig geweest.
De toverradio
Als er minstens dertien tijdlijnen van de aarde zijn… Ik vraag me af of dat inhoudt dat er meerdere versies van de aarde bestaan die als het ware allemaal door elkaar heen lopen. En dat dit mogelijk is doordat de tijdlijnen zich ontwikkelen op verschillende trillingsniveaus? Het doet me denken aan radiofrequenties op zo’n ouderwetse radio met een draaiknop waarmee je heel precies op een zender kon afstemmen. Zou je je met een soort ‘magische radioknop’ in principe kunnen afstemmen op alle verschillende tijdlijnen van de aarde?
- Dat is nog niet zo’n gekke vergelijking.
Dan zal die ‘toverradio’ wel een ongelooflijk breed scala aan frequenties bevatten, waarvan de meeste heel ver buiten ons huidige ontvangstbereik liggen. Zitten wij in de tijdlijn met de laagste frequenties?
- Ja, wij zitten in de laagste tijdlijn. Alle andere tijdlijnen zijn hoger.
Je hebt eerder doorgegeven dat Avalon zich in een hogere tijdlijn van de aarde bevindt. Bevinden de andere tijdlijnen zich in een oplopende schaal qua frequenties? En waar op die schaal zou bijvoorbeeld Avalon zich bevinden?
- Ja, het is een oplopende schaal.
- Waar Avalon zich precies bevindt, vind ik moeilijk te zeggen. Als wij tijdlijn 1 zijn, bestaat Avalon mogelijk vanaf tijdlijn 7-8.
- Ook binnen een tijdlijn is er sprake van een oplopende schaal in frequenties. In onze tijdlijn hebben dieren bijvoorbeeld een lagere frequentie en krachtdieren een hogere frequentie. Ook spirituele gidsen kunnen van een lagere of hogere trilling zijn.
Zijn er tijdlijnen al afgerond?
- Ik krijg twee antwoorden. A. Al afgerond. B. Nog bezig.
In hoeveel tijdlijnen van de aarde zijn de meeste mensen geïncarneerd geweest?
- Meestal in enkele tijdlijnen, vaak drie of vier. Soms minder, ook wel in één tijdlijn.
Toegang tot de Akasha-kronieken
Hoe kunnen we vanuit onze tijdlijn contact maken met en ons laten inspireren door gemeenschappen in hogere tijdlijnen? Kunnen die binnen ons ontvangstbereik komen te liggen?
- Er zijn een aantal processen van belang:
- Het gaat erom de toegang tot de Akasha-kronieken te ontsluiten door het eigen bewustzijn in alle incarnaties en in alle tijdlijnen stap voor stap te vergroten.
- Vaak zitten er nog bewustzijnsvernauwingen op de toegang tot de kronieken. Deze mogen opgeheven gaan worden, zodat de toegang tot je bron helderder wordt. Door een bewustzijnsvernauwing heen gaan, kan even pijnlijk zijn.
- Het gaat erom jouw licht en bewustzijn breder te maken door stap voor stap je kwetsuren aan te kijken en op te lossen. Dit begint met jezelf te observeren. Vraag je af: wat speelt er bij jou? Welke repeterende patronen doen zich steeds weer voor in je leven? Wat wordt er gespiegeld over jouw energieveld door situaties of omstandigheden?
- Het grootste stuk waarmee we onszelf vastzetten is het oordeel. Mijn tip zou zijn: probeer jezelf erop te betrappen wanneer je oordeelt.
- Het gaat erom je trillingsfrequentie te verhogen.
- Dit kun je onder andere doen door in het hier en nu te zijn. Door te focussen op wat je zelf in het hier en nu ervaart, waarneemt en gewaar bent, gaat je trillingsfrequentie omhoog.
- Door dit alles wordt ook de toegang tot ondersteunende collectieven vergroot. Bijvoorbeeld: als je eerst twee spirituele gidsen had, worden dat er nu vijf. Nog een voorbeeld: een lichtmeester uit het collectief van opgestegen lichtmeesters gaat zich intensiever persoonlijk met jou verbinden.
It’s all about old wisdom of the Earth
Je bent zelf sterk verbonden met de aarde, met de natuur en met Merlijn. Is er een bepaalde plek op aarde waar Merlijn sterk mee verbonden is?
- Merlijn is een hoge lichtmeester. Hij staat in verbinding met de whale en de draken. Qua plek denk ik met het hele Europese veld, met name Groot-Brittanië en Frankrijk. En misschien ook wel… met India?
- Ik krijg nu ook het beeld van lichtmeester Pan. En ik hoor zeggen: “de Merlijn van de binnenaarde”, “de rattenvanger van Hamelen” en “fluit alle ratten de stad uit”. Pan verbindt. Net als Merlijn. Misschien is hij een hoedanigheid van Merlijn.
- Ik heb ooit een beeld gehad van de ontwikkeling van onze fysieke aarde. Ik zag drie manen die om elkaar heen cirkelden met heel veel sterrengruis en hitte. Eén maan floepte eruit. Die werd de ons bekende maan. De andere twee manen en sterrengruis smolten met heel veel hitte samen en werden de aarde. De zon was dik betrokken bij dit proces. Alles gebeurde onder protectie en creatie van de zon die de manen als het ware in het vuur hield en zo onze aarde ‘smeedde’.
In een sessie kregen we eens hoog bezoek dat voor jou zichtbaar was als heel grote, witte gedaanten met witte kokerhoeden op. Ze waren onzijdig en konden naar believen een vorm aannemen. De muziek via de geluidsinstallatie viel stil, naar jouw zeggen door hun zeer hoge trilling. Toen ik vroeg naar hun naam, kreeg je als eerste antwoord “Kool & The Gang”. Dat was een grapje waar we veel lol om hadden. Later stelden ze zich voor als “The Seven Wisdomkeepers of the Earth” en deelden mee: “It’s all about old wisdom of the Earth”. Willen zij nog iets doorgeven?
- Er komt nu geen informatie door. Soms kan ik dieper in de informatie komen en soms wat minder diep. Dat heeft ook te maken met hoe bepaalde sterren staan.
Natuurlijk Informatieveld
Ik merk dat ik makkelijker toegang heb tot informatie en nieuwe inzichten als ik in de bossen, aan het strand of in een andere natuurlijke omgeving ben. In het boek ‘Het Kosmisch Web en de Sjamaan’ van Jan Prins (Sjamaan Schedeldrager Searching Deer) las ik met grote interesse over het Natuurlijk Informatieveld en dat het goed voor mensen is om ons hier regelmatig bewust mee te verbinden door de natuur in te gaan.
Hoe zie jij dit?
- De aarde staat continue in verbinding met alle levende wezens die op en in haar leven, mensen, bomen, dieren, etc. En de aarde staat rechtstreeks in verbinding met de kosmos, zon, maan, sterren, etc. Voortdurend gaan er allerlei stromen van informatie door haar heen. Een boom in Europa staat bij wijze van spreken in direct contact met een boom in Australië. Op onze beurt kunnen wij ons afstemmen op deze velden van informatie.
- Ik verbleef bij het Elohim Centre in Veelerveen en was daar aan het hardlopen. Ik liep het bos uit en kwam tot stilstand, want daar stond opeens een energetische boom voor me. Die draaide zichzelf van verticaal naar horizontaal. Met takken en wortels en al ging die liggende boom zo dwars door mijn lijf. Nou, dat voel je wel. Daarna volgden op dezelfde manier nog negen energetische bomen. Het was een initiatie in de bomenwereld waardoor ik in contact kon treden met bomen over de hele wereld.
Zijn er nog tips hoe we ons dagelijks dieper met de aarde kunnen verbinden?
- Je kunt de verbinding met de aarde versterken door je af te stemmen op de energie van bomen. Bijvoorbeeld breed als een beuk of diep als een eik. Het is maar net wat je voorkeur heeft. De energie van de beuk staat voor het leggen van connecties in de breedte. Beuk is een vrouwelijke, verzorgende boom, gericht op verbinden vanuit jezelf met het collectief om je heen. De energie van de eik staat voor connectie met je eigen kracht in de diepte. Eik is een manneljjke boom, gericht op verbinden met de eigen manifestatiekracht.
- Hoe meer je connect met de aarde, hoe sterker tegelijkertijd ook je connectie met je eigen goddelijke bron wordt.
- Keer naar binnen en haal adem. Volg het ritme van je ademhaling. Heb de intentie om met je uitademing in de aarde af te dalen, op je inademing weer op te stijgen en de energie van de aarde in je lichaam op te nemen. Probeer uit wat voor diepte voor jou goed werkt: van een paar tientallen centimeters onder je voeten tot aan het middelpunt van de aarde. Wat je nodig hebt, kan per keer verschillen.
- Het maakt hierbij niet uit of je in de natuur, op de achttiende verdieping van een flat of zelfs in een vliegtuig bent. Op een gegeven moment zul je voelen dat je verbonden bent. Dan heeft jouw energieveld zich gemixt met de energie van de aarde. En dat geeft rust.
Erica de Croon
7 november 2025
6de Gast blog van Erica de Croon
Een gouden tip
In deze gastblog deel ik de essentie van mijn bewustwordingsproces en innerlijke werk in de afgelopen dertig jaar.
Het gewaarworden en helen van vele energetische kwetsuren, voornamelijk uit vorige levens, stond hierin centraal.
Energetische kwetsuren zijn nog geen bekend concept binnen de denkkaders van onze Westerse samenleving.
Door erover te schrijven vanuit mijn eigen, diep doorleefde, ervaring hoop ik eraan bij te dragen dat hier verandering in komt.
Als je gevoelens en gewaarwordingen begint te ervaren die je in eerste instantie misschien niet goed kunt plaatsen, kan het zijn dat een – voorheen onbewuste – energetische kwetsuur in je bewustzijn begint te komen.
Een energetische kwetsuur is ontstaan door trauma – uit het huidige of een vorig leven – dat in de energetische lagen van het lichaam werd opgetekend.
Zo’n energetische verwonding kan al dan niet gepaard gaan met fysieke klachten. Het kan heel goed zijn dat er wel een energetische kwetsuur zit, terwijl er fysiek helemaal niets van te zien of te merken is.
Anderzijds heb ik de indruk dat als energetische kwetsuren niet opgemerkt en geheeld worden, dat ze geleidelijk – wellicht over meerdere levens heen – dieper tot het fysieke lichaam kunnen doordringen. En dat het goed mogelijk is dat je op een gegeven moment wel fysieke klachten of een ziekte ontwikkelt.
Zoals bij mij het geval was, kunnen er meerdere kwetsuren in je energielichaam zitten waar je geen enkel idee van hebt. Zeker als het trauma uit vorige, soms heel oude, levens betreft waar je je niet bewust van bent.
Eigenlijk liep ik zwaargewond rond zonder dat ik het besefte.
Roerige tijden
Bij mij werden deze oude kwetsuren in de afgelopen dertig jaar een voor een actief, zodat ik ze wel aan moest gaan kijken. Godzijdank niet allemaal tegelijk.
Ze lijken in een soort sluimertoestand te verkeren tot de tijd echt daar is voor bewustwording. En dan is het aan ons of en hoe snel wij eraan gaan staan. Een uitdrukking die voor mij gelijk staat aan aarden: de oude pijn alsnog toelaten, erkennen, verwerken en loslaten als de aardse persoon die je nu bent.
Misschien waren er wel periodes in je leven waarin je je je bewust was van onbestemde gevoelens die opkwamen en die later weer naar de achtergrond verdwenen? Dit kan de voorbode geweest zijn van de aanwezigheid van een energetische kwetsuur oftewel een oud trauma.
Het bewustworden van een dergelijke kwetsuur leidt een verwerkingsproces in dat energetisch, emotioneel, mentaal en ook fysiek kan doorwerken.
Als je je afvraagt hoe het bij jou zit, of er sprake is van een energetische kwetsuur die om aandacht vraagt, dan hoef je er niet alleen aan te gaan staan. Bij twijfel zou ik dit niet doen.
Onthoud dat je altijd de ondersteuning kunt inroepen van een goede energetisch therapeut of andere professionals.
Innerlijke ontdekkingsreis
Als ik op een gegeven moment de indruk heb dat op een bepaalde plek in mijn lichaam mogelijk een oude energetische kwetsuur zit, onderneem ik een innerlijke ontdekkingsreis.
Ik ga comfortabel liggen, let op mijn ademhaling en breng mijn aandacht naar mijn hartstreek. Dan stel ik me voor dat ik vanuit mijn hart ‘kijk’ naar de betreffende plek en doe alsof ik een onderzoeker ben. Deze intentie helpt me om zoveel mogelijk neutraal te observeren en me niet te laten afleiden door pijnlijke gevoelens.
Ik stel mezelf vragen over wat ik zoal waarneem in de energie ter plaatse. Wat ervaar ik als ik met mijn aandacht dichter naar de vermoedelijke plek ga? Voel ik weerstand om überhaupt naar deze plek te gaan ‘kijken’? Of om er dieper in door te dringen met mijn aandacht?
Soms is er weerstand waar ik doorheen kan – en voor mijn gevoel ook mag – gaan, soms voelt de weerstand te groot en blijf ik aan de rand van de plek. Dit kan veranderen als ik het een volgende keer weer probeer en ook vanaf de rand kan ik al veel ontdekken.
Puzzelstukjes
Dan vraag ik me af hoe de energie bij of in deze plek aanvoelt. Hoe zou ik de energie hier omschrijven? Gestagneerd? Zwaar? Gistend? Stroperig? Verscheurd? Beurs? Of juist verhard? Vergelijkbaar met een bepaald soort materiaal of lading? Wat voor gewaarwordingen en gevoelens komen er in me op? Is er iets dat speciaal mijn aandacht trekt? Misschien een beeld, geur of geluid? Komen er associaties op, bijvoorbeeld met een gebeurtenis, een voorwerp, een locatie, een tijdsperiode?
Soms maakt een eerste ‘verkenning’ al het een en ander duidelijk, soms gaat het meer stapsgewijs. Dan doe ik het een andere keer nog eens.
Het komt ook voor dat er op een later moment meer informatie doorkomt als ik met iets heel anders bezig ben. Dan zie ik bijvoorbeeld iets op internet of tv, ik lees een tekst of er is een bepaalde situatie die als het ware doorklikt waardoor opeens een nieuw puzzelstukje op zijn plek valt.
Ik hoef niet altijd alle stukjes te hebben of (alle) details te weten, soms is het genoeg om een globale indruk te hebben. En het kan ook gebeuren dat misschien pas veel later de puzzel alsnog compleet wordt.
Positieve, liefdevolle aandacht
Een volgende stap kan zijn – als ik eraan toe ben en het moment daar is – dat ik me afvraag hoe ik positieve, liefdevolle aandacht aan de kwetsuur kan geven.
Wat heeft deze plek naar mijn gevoel nu nodig om te kunnen herstellen? En is dit iets om zelf aan te gaan of is hierbij professionele hulp geboden? Mijn tip zou zijn: ben hier eerlijk over naar jezelf. Aanvaard hulp als dat noodzakelijk is. Of als je dat gewoon prettiger vindt. Of als het te zwaar, te intens en/of te complex aanvoelt.
Als ik wel zelf met een energetische kwetsuur aan de slag ga, werkt het voor mij vaak goed om deze in gedachten te verzorgen precies zoals ik een fysieke wond zou verzorgen. Ik stel me bijvoorbeeld voor dat ik een energetische zweer of wond schoonspoel met kristalwater.
Of ik vraag me af welke specifieke energie deze kwetsuur voor mijn gevoel nu nodig heeft en visualiseer deze op de plek. Je kunt hierbij denken aan een bepaalde kleur, licht, een kruid of bloem, olie, honing, aloe vera, een geometrische vorm, een edelsteen, kristal, goud, zilver, etc.
Als het voor mij werkt, merk ik dit aan een subtiele en toch diepe gewaarwording van herademen en ontspannen en/of aan een stromend, blij, levenslustig gevoel. En wellicht ook doordat ik na verloop van tijd zin krijg om het energetisch verzorgen te herhalen, op dezelfde manier of met een variatie in ingrediënten of werkwijze.
In energetische therapie zijn nog vele andere opties mogelijk, zoals het werken met klanken en trillingen via de drum en andere instrumenten. Een aanverwant specialisme is het gebruik van stemvorken (fonoforese).
Innerlijk kind of zielsfragment
Goed om te weten is dat je bij het aankijken van een energetische kwetsuur te maken kunt krijgen met innerlijke kinderen en/of zielsfragmenten.
Een innerlijk kind kan een taak op zich genomen hebben om jou te bij te staan. Als dit kind getriggerd wordt, gaat het bijvoorbeeld een bepaald soort gedrag vertonen om jou te beschermen tegen nog meer pijn. Dit heeft ooit een keer goed gewerkt, maar dat wil niet zeggen dat dit nog steeds het geval is. Er zijn verschillende manieren om met innerlijke kinderen te werken. Als een innerlijk kind pijnstukken voor je draagt, heeft het waarschijnlijk hulp nodig om deze te ontladen.
Een zielsfragment is ontstaan bij trauma in een vorig leven. Het is in de aardse sfeer achtergebleven bij het toenmalige overlijden en kan door een trigger in het huidige energieveld opnieuw actief worden. De emotioneel geladen energie van een zielsfragment voelt vaak zowel ongrijpbaar als aangrijpend. Als een zielsfragment in het huidige leven in the picture komt, kan het alsnog heling ontvangen en naar het licht begeleid worden.
Als er één of meer innerlijke kinderen en/of zielsfragmenten verbonden zijn met of reageren op een energetische kwetsuur is de impact op het huidige leven groter en complexer.
Dit is ook het geval als niet-eigen energie is aangehecht die energetisch matcht met de kwetsuur, zoals energie van andere mensen of van een overledene met vergelijkbaar trauma.
Het trefwoord
Het klinkt vanzelfsprekend, maar tijdens een intens verwerkingsproces is het dat soms niet (meer): zorg goed voor jezelf. Voor mij betekent dit: goed blijven eten en drinken, in de natuur zijn, bewegen, genoeg rust nemen en die dingen doen, alleen of met anderen, die mijn energie opladen.
Graag rond ik mijn verhaal af met een gouden tip die ik ooit ontving om deze processen goed te doorstaan: het trefwoord is zelfliefde.
Erica de Croon